Gagnrýni er gjöf

Einu sinni, fyrir mörgum árum, var ég kallaður inn á teppi hjá framkvæmdastjóra þáverandi vinnuveitanda og hann byrjaði samtalið á þessari algjörlega óþolandi setningu „Gagnrýni er gjöf“.

Þarna fékk ég svo að vita það að ég hafi verið klagaður fyrir að leika mér of mikið í tölvuleikjum á vinnutíma. Ég bara sat sem fastast og játti öllu og lofaði bótum. 

En ÉG VAR BRJÁLAÐUR, ég var svo fúll að það sauð á mér. Þarna kom leiklistaráhuginn sér vel og ég hélt fullkomnu pókerfési, bara kinkaði kolli.

Það sem stjórinn var að segja átti engan rétt á sér, enga stoð í raunveruleikanum. EN af því að gagnrýni er gjöf og ég var hræddur um hvað ég myndi segja ef ég myndi raunverulega svara honum (ég var það reiður, fúll og sár), þá sat ég á mér og hlustaði.

Þetta var upphafið að ákveðinni lífsspeki sem ég reyni alltaf að vera meðvitaður um: Hvað ef, bara eftilvill kannski, athugasemdir sem þú heyrir um sjálfa/n þig hafa, bara eftilvill kannski, að einhverju smá ogguponsu leyti, mögulega eitthvað við rök að styðjast?

Hugsaðu þetta í smástund! Alveg sama hverju einhver hendir í þig, hvað ef þú hugsar „er eitthvað til í þessu?“ Ég er ekki að tala um að ef einhver segir að þú eyðir of miklum tíma í tölvuleiki á vinnutíma, að þú eigir að fara á einhvern svaka bömmer og hugsa „er ég vonlaus starfsmaður sem er alltaf að leika sér?“ En allavega velta því fyrir þér hvort eitthvað sem þú gerir geti valdið því að aðrir upplifa þig þannig. Þegar þú ert bara að taka þínar 15 mínútur í morgunpásu og 20mínútur í seinna kaffi, kannski ekki alveg á réttum tíma, en samt bara það sem þú átt rétt á og ekki mínútu meira, þá eru kannski aðrir ekki meðvitaðir um hversu löngum tíma þú eyðir í tölvuleik, bara að þú ert í tölvuleik á öllum mögulegum tímum dagsins. Þannig að kannski, bara kannski, ættirðu að íhuga að passa tímann þinn betur. Kannski, bara kannski, ættirðu bara að taka þinn kaffitíma á réttum tíma og kannski, bara kannski, ættirðu að leika þér minna í tölvuleikjum á vinnutíma.

Það gæti vel verið að þetta sé algjört kjaftæði og þú þurfir ekki að breyta neinu, en veltu því allavega fyrir þér í smástund hvort það geti, mögulega kannski, verið eitthvað smá til í þessu.

Ef það er eitthvað til í þessu, þá mögulega lærir þú eitthvað af þessu, ef það er ekkert til í þessu þá ertu allavega búinn að velta því fyrir þér hvort þú sért ekki örugglega besta útgáfan af sjálfum þér í þessum kringumstæðum.

Er það ekki þess virði, að hugsa í smá stund hvort að mögulega eftilvill kannski, sé eitthvað smá til í því sem gagnrýnin innihélt?

Uppbyggileg gagnrýni er vissulega gjöf.